ROJA MUJER

Sa Virtud Kan Rawitdawit

2008-08-01T05:18:00.000-07:00

(Hulyo 25, 2005)

Yaon ka
sa virtud kan mga rawitdawit
nagtatagdo arog kan tagiti
sa bangging kinukugos niya an diklom

An hararom mong boses
nag-aawit kan harana sa lati
dinadara an sakong kalag
sa kinaban nin duwang verdad:
an magayon asin makanos
an maogma asin an mamundo
an harayo asin an harani
an yaon ka asin mayo ka

An saimong mata
duwang misteryong bituon
na hararom ladupon
alagad sa sakong isip
minapatadom
nalalamos ako sa hinangos
kan masaarig mong daghan
sa kada minutong minamate ko
an hiwas kan takyag mong
gusto kong pugulan

Yaon ka
sa gabos na bagay
na matoninong
na may buhay

Yaon ka
sa sakong pangiturugan
linalakaw ta
an lipot kan doros
an tonok sa dalan
an gabos na nagsasabi
kun siisay ka siisay ako
siisay kita

Sa aga
aantabayan ko giraray
an himbong kan saimong
mga kamot

Sa aga
yaon ka.

Landmarks

2008-08-01T05:11:00.000-07:00

(April 24, 2005)

Time is a visible dimension.

Houses, trees, mountain peaks
are landmarks in space.
One may look out in another direction
to see births, marriages, deaths,
signposts in time,
stretching off dimly into the far future.

One may choose whether to stay
in one place or run to another:
so one may choose his motion along
the axis of time.
Some, fear traveling far from
a comfortable moment;
they remain close to one
temporal location, barely crawling
past a familiar occasion.
Others gallop into the future,
not minding the sequence
of passing events. In time,
the nightingale's flutelike song
will diminish to silence.
Then comes a choice.
There must be a place where time
stands still. I long

to build my home.

Buwan

2008-08-01T05:02:00.000-07:00

(Abril 24, 2005)

Tinanaw ko ang buwan
sa aking bintana
Pulutong sa mga bituing
may higit na sinisilaw
ang mga paningin kong
naghahatid ng mga alaala
ko saiyo.

Sa malayo, nakikita ko
ang gabi ng iyong pag-iisa.
Naroroon ka't sinasamyo
ang bula ng cerveza.
Nais lunurin marahil
ang mga pangarap mong
sa buntong hininga hinuhugot.

Ginugunita kita
tulad ng sambuwig sa loob
ng aking palad bawat araw.
Kasing layo ng buwan
na nais kong abutin ngayon
para saiyo.

Narito ka.
Bayaan mongilatag kita
sa sampirasong bituin
nang masanay ka bilang ikaw
noong wala pa ako
tulad ng pagtalilis bigla ng ulap.

Ay, bayaan mong hagkan
ng buwan ang ating mata.
Matagal nang inibig ko
ganitong pagtatawid.

Ranga Kan Mangga

2008-08-01T04:53:00.000-07:00

(Abril 23, 2005)

Sinakat ko an mangga
Sa kaudtukan kan Abril.

Saro, duwa, tolo, apat
na pumpong
an nagbalandra sa sakong mata.

Kinaputan ko
an matambilog nindang hawak.
Tinanan si saro;
Ay, abaa nang irab!
Tinanganan ko si ikaduwa;
Ay, namit bayawas asin seresas.
Nagtaragdo na biyo an sakong
ganot sa pag-itit kan ubal
na kublit.
Nahalhal, sa mapait-pait na namit.

Maski may sirum o lipay
na magkamang sa sakong tabay
dai sana ako, ta mas managom
an pagmate na makasat ako sa puon.

Naheleng ko si sakong pagkaaki.

Mantang yaon sa ibabaw kan sanag
nadangog ko si nanay nagkukurahaw.
Baad daa ako mahulog sa kaduratan
kan mangga.

Dae niya aram mas enot nang
nahulog si mga bunga.
Tinago ko na ngani sa kakaan
kan banga.
Asin abang ugma kong hihilngon
pagka-aga.

Pangamba Sa Bawat Pahimakas

2008-08-01T04:47:00.000-07:00

(Agosto 30, 1999)

Nagbabadya ang pangamba
sa bawat pagkikitang
pagitan lamang nga mga tagpo
Bagama't pinapayungan ng mahinahong
salita
ang mga pagkikitang yaon
upang kahit sandali
unti-unting maagnas
sa init ng liyab
ang mabalasik na umang ng kaaway.

Di kayang sumpayan ng alon
ang diwa ng mga kaluluwang magkaniig.
Subalit sa bawat pagkikitang
pagitan lamang ng mag tagpo
mag pangambang kakambal.

Pamamaalam, kasama
na may panibagong lakas
ang nakaukit sa bawat paglisang
di kayang tumbasan ng paglimot.

Sa bawat pahimakas, may pangamba.
Sa bawat pangamba, may panunuyo.

Pugulan Mo Akong Mangaturugan

2008-07-18T23:27:00.000-07:00

(March 22, 2004)

Pugulan mo akong mangaturugan.
Nin huli ta an satong pagkamoot
bakong sine ni sharon cuneta.
Guntingon mo an mga pakpak kan sakong paghuna;
nin huli ta an pagkamoot ta
mayong seguradong
and they lived happily ever after.

Ikadena mo an paglayog
kan sakong imahenasyon
nin huli ta an pagkamoot ta
dai nabibiyayaan nin kaseguruhan
kan paguslnop asin pagsirang kan saldang.

Sa tahaw kaini:

Tukduan mo akong hilingon na
dreams come true;
an kada aldaw na kaibanan ta ka
sabihon mo sako
na an langit yaon sa daga
an yaon ka asin kataid ta ka ngonian
an nakakaputan ko an kamot mo
an nakakasabay ta ka sa pagkakan
an nakakasandig ako sa saimong habaga
an nadadangog ko an saimong tingog
an nakakaambos ako sa saimong mga iniisip
an nahahadukan asin nakukugos ta ka
an namamasdan ko an pagbuka kan saimong mga ngusog
minatahi kan mga pangaturugan na
mayo kitang derechong sadirihon
nin huli ta
ika saka ako
may kaheras
sa satuyang love affair
an kapwa maringis
na rebolusyon
sa laog asin luwas
kan satuyang pagkatawo.

Kaya pugulan mo akong mangaturugan.
Nin huli ta dai ta sigurado
kun sa aga matalubo pa an bigote kan bulan.
Padangat ko.

Maribok Na An Lapida

2008-07-18T23:20:00.000-07:00

(November 1, 2004)

Nagtataraginting an tarom
sa kada wasiwas sa gapo
na mayong lalawgon.
Minadulot na biyo sa pisngi
an tagas asin init kan hadok,
sinusugid an hinangos
sagkod na sa saiyang kamot
nabuhay si mga tataramon
"In loving memory of...
From your loving family."

Sa gabat kan sakong daghan
asin mga recuerdo
sa tahaw kan banguing matuninong,
ngonian sasanglian ko
nin mga burak asin lapida.

Nymph's Lullaby

2008-07-18T01:25:00.000-07:00

(February 26, 2003)

With passion, I celebrate your being
like a deep cleft in the rock.
You're a mystery dotting blood
in my calloused dream.

With your being coming
suddenly, inspiringly,
I haved weaved my words
for you to hear as I want
you to hear the motion of light,
precipitate a nocturnal slumbering
of primeval flame.

For you to hear me,

I have to survive the tides,

divide the grief, billow, and snap

as if you were my soul

going beyond the seal of silence;

for there lives the shadow

that does not depart from me.

You pervade everything because

in the contemptible deeps of night

we bear the sole, relentless tenderness

of love spilling itself in astonished seed

against the the walls of wet leaves.

Love ties me to the grip of life sometimes

beating inside the crimson glass.

But it must scud along in the strong

breeze to flow with your grace

so it will leave you stains of my blood.

I greet you with reverence at bad times,

facing the stench fumes of afternoons;

because one day you will wrath me,

and be nothing but a furious dawn.

Let Me Speak To You In Silence

2008-07-18T01:07:00.000-07:00

(February 19, 2002)

Your silence, a void cup of silence
haunts my sleep.
What is here left of you?
A muted pen,
still photos,
chilled poems,
gliding in the galaxy of fumed thoroughfares.

Your absence, an ironic paean
to a place where everyone could be
carried away: incandescent love or
ornate incantation
metamorphosing to a cocoon of dreams.

For one moment,
I can see your eyes searching
for that ebullient someone
who could cast away your angst
to the perfect detail.

For one moment,
glow in the dark and constellate
among the neon stars;
so that for a moment,
you could savor the passion
of lying still, serene as the sky.

My mind shall counter your eye's eclipse
as the greens approach the purple
that shade into gray.

In time, your absence
shall appear shadows in my eyes.

Yes, the days of your company
shall cup memories of you
tracking the silence in perfect stillness
as I
transcribe into words
framed landscapes.

An Pagtalikod, Pag-atubang

2008-07-18T00:53:00.001-07:00

(Pebrero 20, 2005)

Nakapirang beses naman
Na binayaan mo
Si mga matang nakatingag
Sa saimong kusog.

Nakapirang beses naman
Na ika binayaan kan si mga matang
Ulay mo may brilyang bulawan
Na matitingag mo hanggang kagadanan

Tinipon mo si mga rapsing na gubing
Sa saimong paglakaw
Sa tahaw kan mga tataramon
Na kinugos ta sa satong daghan
Singgabat kan panganuron.

Iwinarak ta ini sa rayo
Kan espasyong minasumpay
Kan mga banguing
Ika sana saka ako
An nakakamate kan kurahaw
Kan banguing matuninong.

Ngonian, yaon ka guiraray
May orgulyong bitbit
Dawa ngani may pagduwa-duwang
Tibaad may kurit an tinampong
Saimong lalakawon.

Dai nunca maninigaran
Na may gabat an satong daghan
Sa himbong kan satong kamot
Alagad an isip may kusog man.

Ulaylay Ng Panahon

2008-07-18T00:33:00.000-07:00

(Pebrero 22, 2000)

Minsan, naisip ko
Kung paano ungkatin ng ating mga isip
Ang mga gabing naglalamay tayo
Upang muling baybayin
Ang mga salitang nag-uugnay
Sa mga dekada ng pakikibaka.

Sadyang may dulot na kirot
Pangamba at ligaya
Ang mga linagom nating karanasan
At kadalasa'y may mga aninong
Naiiwan na kusang pinagdurugtong
Ang mga sinulid na buhol-buhol.

Alam kong ilang ulit ka na ring
Nagpasyang umukit ng sariling debuho
Sa panahong hindi maitagpi ng mga sinulid
Ang disenyong kinulayan na ng tinig.

Alam kong ilang ulit mo na ring
Kinausap ang bulong ng katahimikan
Sa silid na pinalamutian ng maroo't ginto
Upang kahit sa pag-iisang yao'y
Mabuo ang tighoy na iyong dinaanan.

Marahil ibinilang mo na rin ako
Sa mga lilang sinulid na humabi
Ng isang bahagi ng iyong buhay
Sa paghahanap mo ng sariling ikaw.

Subalit sa simula't simula pa'y
Saksi na ang ating talaarawan
Na tigisan ng tibalbal na pakikisangkot
Kaya't gustuhin mo mang talikuran
Ang tagantang laho'y pilit
Na babalik at babalik ang saloy
Upang balikan at maibsan
Ang iyong pag-aagam-agam.

Ako tulad mo'y umaasang magsasalubong

Ang salawak nating mga karanasan
Marahil saksi ang lumbo sa ulaylay ng panahon.